گاهی اوقات آدم با دیدن یک عکس یا ایده به خود می آید و میگوید: وای چرا به ذهن خودم نیافتاد؟ چرا با وجود اینکه ده ها سال از ساخت خانه های آپارتمانی در ایران (و یا جهان) میگذرد کم تر کسی به فکر استفاده بهینه از فضای پشت بام را کرده. این فضا که شاید کمتر از 30 در صد آن برای استفاده از تاسیسات به کار رود عملا بی استفاده مانده. فضایی که تو را از ماشین ها و خیابان جدا کرده و تو را به اوج می رساند و می توانی آسمان را کامل تر از قبل مشاهده کنی. فضایی که چشم انداز زیباتری نسبت به پایین می تواند به تو بدهد. فضایی که حتی به جای خیابان می تواند محیطی برای تفریح و بازی کودکان و نوجوانان و فضای گفت و گوی بزرگان و حتی برگزاری جشن ها باشد. حال که در اکثر آپارتمان های امروزی فضای حیاط و پارکینگ یکی شده و در حیاط چشم اندازمان شده خیابان و ماشین و ساختمان های دیگر و کمتر میتوان آسمان را دید. شاید عکس های زیر کمکی به درک این موضوع مهم بکند. (برای دیدن تصاویر بیشتر به ادامه مطلب بروید)
در طراحی فضاهای باز و سبز آپارتمانهای مسکونی یک نکته خیلی باید بهش توجه
بشه. سوای این که اگر فضای حیاط مختص یک واحد خاص باشه خب
طراحی خاص خودش رو می طلبه، هم معمارها و هم صاحبخونه ها باید توجه داشته
باشن که دل خوش نکنن به چیزهایی که نهایتا هفته اول بهرهبرداری از خونه
جذاب و خوب هستند. نگیرن حیاط ها رو سنگفرش کنن و عناصر بی ارزش حجمی و
آبنماهای تزئینی بی استفاده و ... پرکنن در فضا. در صورتی که می تونن حیاط
رو باغچه ای فعال تعریف کنن که هر فصل و در هر آب و هوا یه جور با وجود
آدم ارتباط برقرار کنه.
این روزها خونه های قدیمی و باغچه هاشون فقط.....
واقعا چه عنصری بهتر از گیاه میتونه گذر زمان و فصل ها رو نشون بده؟